பாரத விலாசம்.

பாரத விலாசம்.

கானாப்பாட்டு சென்னைதான்--தமிழ்

தேனாக்கொட்டு மழலைதான்.
கானான்னா என்னதான்--சென்னை
கானமுன்னா இனிமைதான்.

சென்னைத் தமிழ் ஓசைதான்--இனிமை
பிள்ளைத் தமிழ் ஆசைதான்.
கன்னித் தமிழ் அருமைதான்--பழமை
வெள்ளைத் தமிழ் பெருமைதான்.

பல மொழிகள் பேசி வாழும்--சென்னை 

பாரதத்தின் விலாசம்.

இந்தியத்தின் ஒருமை போற்றும்--சென்னை

ஒன்றுதானே  பெருமை காட்டும்.

வெள்ளக்காரன் வந்தவன்--இடத்தை

விலைக்கு வாங்கிக் கொண்டவன்.

விற்றவன் பேராலே--சென்னப்பன்

பட்டணம் என்றானே,

விற்றுப் பிழைக்க வந்தவன்--நாட்டை
மொத்தமாக அள்ளினான்.
விட்டு வெள்ளை போனாலும்--கொள்ளை
மட்டும் மீளவில்லையே!

அள்ளுகிறார் கொள்ளையோ--விற்று

அடிக்கணக்கில் மண்ணையோ!
உள்ள தமிழ் ஏழையோ--இன்னும்
முடக்கும் நடை பாதையோ!

மதரசாக்கள் ஜோரு-அதனால
மதராஸ்னு பேரு

சாதி மதம் பாவம்--அத்த

சாவடிச்சது கூவம்.

சோழ பல்லவர் ஆட்சி--சென்னை

சூழக் கோவில் ஆச்சி.

கலை வளர்ந்த ஊராம்--இன்று

கலை மறந்த பேராம்.

நாலு நூறு ஆண்டு-எட்டும்

நமது சென்னை வயது.

கூவம் அடையாறு--மணக்கும்
பாவம் சென்னை ஊரு.

அண்ணாசாலை நீளம்--நூறு

அண்ணாமலை பாலம் 

வானம் ஓட்டை ஆச்சு--அடுக்கு
மாடிக் கூட்டை தேச்சு.

கல்விக்கான கழகங்கள்--இங்கு

காலம் வென்ற சின்னங்கள்.

சொல்லித்தரும் பெருமை-என்றும்

அள்ளித்தரும் அருமை

கோவிலுன்னா கோபுரம்--அது

கூறுவதும் கம்பீரம்.

இந்தியாவின் வாசலாம்--அது

இந்த சென்ட்ரல் ஸ்டேசனாம்.

எக்குமோரு பாரு---அது

தெற்கு தமிழ் தேரு.

எத்தனைதான் ரயிலு--கூட்டம்
அத்தனையும் புள்ளு.

ஆசியாவில் பெருசுதான்--அது

தேசியத்தின் புதுமைதான்.

கோயம்பேடு தாசுமகால்--இது

கூடும் பஸ்டாண்டுதான்.

சென்னையின்னா மெரினாதான்--தமிழ்

அன்னை மடி அங்கேதான்!

தமிழுயுரப் பிறந்தவர்கள்--அவள்

தாலாட்டில் ஆறுகிறார்.

வள்ளுவரின் கோட்டம்--கலை

வண்ணத்தமிழ் தோட்டம்.

சொல்லும் குறள் புகழை---ஆனால்

சொல்ல மறந்தார் தமிழை.

இயல் இசை நாடகங்கள்.---தமிழ்

கலை வளர்க்கும் மன்றஙகள்
சினிமான்னா சென்னைதான்--தமிழ்
நடிகை மட்டும் இல்லைதான்.

திராவிடத்தின் தலை நகராய் -அன்று

தேர்ந்திருந்த சென்னையாய்

தமிழுக்கே சொந்தமாய்--என்று

தலை நிமிரும் சொல்லுவாய்.

கொ.பெ.பி.அய்யா.