கொஞ்சம் படிச்சேன்.

கொஞ்சந்தான் படிச்சேன்.................!

தமிழதுக் கொஞ்சம் படிச்சேன்.

அமிழ்தமதுத் துளிக் குடிச்சேன்.

தத்தித்தொத்திக் கவி வடிச்சேன்-தமிழ்

வித்தரையும் விஞ்சத்துடிச்சேன்..

தமிழதுக் கடலென்பார்;

தரைக் கண்டாரெவன்பார்.

தேடத்தேடப் புதையலென்பார்-வாழ்வின்

தேவைக்கெலாம் வள்ளலென்பார்.

எட்டித்தொடப் பார்க்கிறேன்.

எட்டவில்லை முயல்கிறேன்.

கிட்டும் வரைத் தொடருவேன்-வாழும்

கெட்டிக்கவி ஆகுவேன்.

வள்ளுவனைக் கம்பனைப் பாரதியை :

கொள்ளுகிறேன் நெஞ்சந்தனை!

முத்தமிட்டுத் தாள்கள் தொட்டு-மூத்த

முத்தமிழை கொஞ்சுகிறேன்.!

மனம் இன்னும் அடங்கவில்லை.

மதி ஒடுங்க உறங்கவில்லை.

இனம் புரியாத் தேடும் நிலை-விதித்த

விதி அதுவோ அடையுங்கலை!

எதை நான் தேட வேண்டும்?

அதையேன் சொல்ல வேண்டும்?

ஞானம் கொண்டு முயல வேண்டும்-தமிழை

நான் இன்னும் பயில வேண்டும்.

முன் மொழியும் புலம்பலெலாம்;

பின் வரைவு இலக்கியமாம்.
உள் முனையும் உணர்வெல்லாம்-அறிவுச்

சொல் விளையும் களஞ்சியமாம்.

.

கொண்டு வந்தது ஒன்றுதான்;

கொழுந்தான ஞானம்தான்.

கண்டு இங்குச் செழித்ததுதான்-நிலைத்து

நின்று புவி வாழும் நான்!

இட்டு வந்த இறைவனவனவன்;

இதயத்துள்ளே இருப்பவன்.

விட்டு வரச் சொல்லுவான்-நான்

விதைத்த என் சொற்களைத்தான்!

சொல்ல வந்ததுச் சொல்லத்தான்;

சுதந்திரமும் எனக்குத்தான்.

கொள்ள வேறு இல்லைதான்-வாழ்வே

கொடுப்பான் அமரச் சொர்க்கம்தான்.

ஒன்றொன்றாய்ப் படியேறி

நன்றொன்றாய் நான் தேறி

கண்டொன்றாய் விடைக் கூறி-வாழ்வேன்

நின்றொன்றாய் நிலம் ஊறி..

கொ.பெ.பி.அய்யா.