பாரதிப் பெண்.

பாரதி கண்ட புதுமைப் பெண்

பாரதி கண்ட புதுமைப் பெண்
பாரதம் நின்றிடும் உன் பின்.
சாரதி அவன்தான் பாரதி.
ஆரெதிர் நிற்பார் பார்வதி.

தர்மம் தெரிவதும் தூரம்தான்.
தடங்கல் கடப்பதும் நேரம்தான்.
கரடும் முரடும் பயணம்தான்
கண்டு தொடுவதும் கடினம்தான்.

மழைக்கும் முன்னே இடிமிரட்டும்
அதையும் தாண்டி அதுபொழியும்
களைக்குப் பயந்தால் விவசாயம்
களஞ்சியம் சேர்க்க உதவாதாம்.

பிள்ளைப்பேறும் கடுமைதான்.
இல்லை அதுபோல் கொடுமைதான்.
மரணம் அருகினில் இருந்தாலும்
மகவினைக் கண்டதும் மறந்துவிடும்.

பட்டினி என்பதும் பாவமடா.
பசிப்பது என்பதும் சாபமடா.
தட்டில் படையல் யோகமடா
தட்டிப்பறிப்பவன் நீசனடா.

வறுமை இல்லா வாழ்க்கையதை
வாழ உழைக்கும் கர்மமதை.
ஏழை இல்லா உலகமதை
நாளை எழுதும் தர்மம் அதை
.
விடியல் கூடி வளர்கிறது.
விளங்கும் தர்மம் ஒளிர்கிறது.
பாவம் பதுங்கி ஒளிகிறது
சாபம் தீண்டி அழிகிறது.

தொடர்ந்தும் தர்மம் தோற்பதில்லை
கிடந்தும் தன்பணி சோர்வதில்லை.
படர்ந்தும் பாவம் படும் வேளை
முடித்தும் நாட்டும் திருநாளை.

பாவியர் கூட்டம் பதறுதடா.
பாவ வலையில் கதறுதடா.
தேவியின் வேட்டை தொடருதடா.
திசைகள் நான்கும் அதிருதடா.

சக்தியின் வடிவம் வளமாக
பக்தியின் படிவம் பலமாக
வெற்றியின் முழக்கம் தமதாக
சுற்றியும் விளங்கும் தமிழாக.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

வள்ளலே தமிழே!

கொடைமொழி வாழ்க!

தேமதுரத் தமிழே திருக்குறள் திருவே!
நாமண மொழியே நெறிமுறைப் பொருளே!
சேமத்தின் செழிப்பே நாமத்தின் சிறப்பே!
கோபுரப் புகழே கொடைமொழி வாழ்க!

அன்னை தெரேசா அன்பின் வடிவம்.
உன்னை வரைந்தால் அன்னையின்  படிவம்.
அனாதை என்றே எவரிங்கு இருப்பார்
அரசாணை கொண்டே அவர்வந்து பொறுப்பார்.

பசியென்ற சொல்லை பழக்கத்தில் தொலைப்போம்.
விதியென்ற தொல்லை வறுமையும் அழிப்போம்.
தொடர்ந்தும் செம்மை ஆட்சியும் அமைப்போம்.
படர்ந்தும் திட்டம் போட்டதும் நிறைப்போம்.

மாறி மாறி ஆண்டும் மாறிடும்
மாறும் ஆட்சி  ஆட்டம் ஆறிடும்.
தமக்கென மேயும் தீயகம் முடியட்டும்
தமிழகம் என்றொரு தாயகம் விடியட்டும்.

கட்டும் தமிழகம் கட்டி நிறைப்போம்.
முட்டும் முரண்களை கொட்டி விரட்டுவோம்.
செம்மார் கரங்களில் நம்பிக் கொடுப்போம்.
நம்மா நிலம்பார் செம்மா நிலமாம்   


கொ.பெ.பி.அய்யா.

கைகோர்க்கும் நதிகள்.

நதிகளும் கைகோர்க்கும்.

வெற்றி வெற்றி என்றே வீறு கொள்ளுவோம்.
சுற்றி சுற்றி வென்றே பாரு வெல்லுவோம்..
கொட்டிக் கொட்டி கைகள் கொட்டி குலவை செய்யுவோம்.
தட்டித் தட்டி தாளம் தட்டி தமிழை வாழ்த்துவோம்.
தலை தலையாய் தமிழ் புவி எங்கும் சிறக்கட்டும்..
அலை அலையாய் நதிகளும் பொங்கி இணையட்டும்..

தமிழே  வாழ்வே  என்றே ஆடிப் பாடுவோம்.
தரணி ஏற்றி ஒன்றே நாமே  கூடுவோம்.
விழலாய் வீணே  சுயநலம் ஆடும் கூட்டத்தை
சுழி போட்டுப் பூஜ்ஜியமாய் விரட்டி ஓட்டுவோம்.
தலை தலையாய் தமிழ் புவி எங்கும் சிறக்கட்டும்..
அலை அலையாய் நதிகளும் பொங்கி இணையட்டும்..

வல்லரசு இந்தியாவை வடிவில் காணுவோம்.
நல்லரசு தமிழகத்தில் நாளும் பேணுவோம்.
ஈழரசு இலங்கை மண்ணில் ஏற்றி ஊணுவோம்.
ஈழத்தோடு தமிழ் இணைந்து நட்பில் தோணுவோம்.
தலை தலையாய் தமிழ் புவி எங்கும் சிறக்கட்டும்..
அலை அலையாய் நதிகளும் பொங்கி இணையட்டும்..

வறுமை எனும் கோடழித்து வளமை பெருக்குவோம்.
சிறுமை எனும் கேடழித்து திருமை செதுக்குவோம்.
அரசு எனும் எந்திரத்தை ஆய்ந்து தேற்றுவோம்.
தரிசுபட்ட செயல் செழிக்க தரத்தை ஏற்றுவோம். 
தலை தலையாய் தமிழ் புவி எங்கும் சிறக்கட்டும்..
அலை அலையாய் நதிகளும் பொங்கி இணையட்டும்..

கதிகள் துணியும் காலம் கனியவும் தேடுவோம்,
மதிகள் முனையும் நாளும் விளையும் சேருவோம்.
நதிகளும் கைகோர்த்து நாடெங்கும் ஓடுமே.
விதிகளிலே வேளாண்மை பாரெங்கும் ஆளுமே!
தலை தலையாய் தமிழ் புவி எங்கும் சிறக்கட்டும்..
அலை அலையாய் நதிகளும் பொங்கி இணையட்டும்..

கொ.பெ.பி.அய்யா.

தமிழடிமை.

நானும் தமிழடிமை.!

என்னுறவே என்னுயிரே
எண்ணுவதும் உன்னலமே!
தமிழினமே தாய் மனமே!—இந்த
தமிழடிமை நான் உனதே.

நாதி என்று சொல்லிக்கொள்ள
சாதி இந்தத் தமிழ்தானே!
மீதி என்ன வேறெனக்கு?—தமிழே
போதும் உந்தன் உறவெனக்கு..

பெருமாள் ஆவடைத்தாய்
உருவாக்கம் பிச்சையா நான்
திருவென்று வேறில்லை--எனக்கு
தமிழன்றி சோறில்லை.

தமிழ்தானே தாயெனக்கு
தனையன்தானே நானுனக்கு.
வேறென்ன உறவிருக்கு?-வேறு
யாரென்ன துணையிருக்கு?

தாய் தந்த தமிழ் பாலே
சேய் எந்தன் உயிர் நாளே!
வாழ்வதும் நான் யார்க்காக?—என்னை
வாழவைத்த தமிழுக்காக.
.
எந்தை வழி தமிழ் மொழியே
அந்த மொழி அமிழ் தினிதே !
சிந்தை எல்லாம் நீதானே—எனது
சிறப்பு எல்லாம் நீதானே!

என்னுடைய சொத்தே நீ!
என்னுடைய சுகமே நீ!
தமிழே என் சந்ததியே!-தமிழ்
தாய் மடியே தானெனக்கே!

எனக்குத் தலை பாரதியார்.
எதை எடுத்துப் போனாரோ!
தனது சொந்தம் தமிழென்றார்.-அது
எனது சொந்தம் தானன்றோ!

கொ.பெ.பி.அய்யா.

பயம் தமிழுக்கில்லை.

தனியொரு அகராதி.

வெற்றி வெற்றி  என்றே தமிழே வா.
பற்றி பற்றி நின்றே பழமையே வா.
பயம் பயம் என்று மிரள்வோற்கெல்லாம்—பயம்
விலக்கும் பலமே வா வா!

பயம் என்ற சொல்லும் பயப்படும்.
பயந்தும் அச்சமும் நடு நடுங்கும்,
பயமும் அச்சமும் பழக்கமில்லை-பயம்
பழக்கம் தமிழில் வழக்கமில்லை.

அருமை என்றோர் மொழி யுண்டு.
திருமை கண்டோர்  வழியுண்டு.
பெருமை கொண்டது தமிழென்று--பயம்
அறியத் தமிழுக்கு தெரியாது..

பிறந்தோம் என்பதும் உண்மை யென்றால்
இருந்தோம் என்பதும் ஆதாரம் ஒன்றால்
முடித்தோம் என்பதும் முயலும் நன்றால்--பயம்
 விடுத்த தமிழும் தோற்காது.

குடும்பச் சிறுமை தன்னலம் துறக்கும்
தடையாய் நிற்கும் அச்சமும் மறக்கும்.
கடமை உணர்ந்த அன்னைத் தமிழுக்கும்--பயம்
உடமை அல்லவே புகழுக்கும்.

தமிழே தானொரு அகராதி நூலே!
தரணி என்பதன் பொருளும் போலே!
புவியதில் வாழ்வின் புதுமைச் சோலை--பயம்
தவிர்த்த பெருமை வாழ்வே!


கொ.பெ.பி.அய்யா.

நாளையப் பாரதம்.

நன்று சொல்லுவோம்.

நன்று சொல்லுவோம் நாமே வெல்லுவோம்
நமக்குள் நாமே நன்றி கொள்ளுவோம்.
நாளையப் பாரதம் நமது கைகளில்
வேளை வந்தது விடியல் காணுவோம்.

இளைஞர் படையதும் இயக்கம் வெல்வதும்
இமயம் பெறுவதும் புரட்சி என்பதும்
தமிழன் கொடியதும் தரணி ஆள்வதும்.
தருமம் ஜெயமெனப் பரணி பாடுவோம்.

தென்திசைக் கோடியும் விண்மிசை ஏறியும்
பண்ணிசைப் பாடியும் பரவசம் கூடியும்
வெற்றியை முழக்கியும் சுற்றியே கூவியும்
பற்றுவோம் நடுவணை முத்தமிழ் சூடியும்.

கட்டியம் கூவிடும் நிச்சயம் ஒலிக்குது
சத்தியம் மேவிடும் பச்சையம் ஒளிருது.
விண்ணதிர் முழக்கம் அன்னையர் குலவைகள்
கண்ணெதிர் விளக்கம் முன்மொழி கேட்குது.

ஜெயம்ஜெயம் ஜெயமென ஜெயம்பாடும் வாழ்த்துக்கள்
நயம்வயம் நட்பிணை நலம்நாடும் ஏற்புகள்.
தயவென்ன தமிழுக்கு தமிழுறவு மேன்மைக்கு?.
புயமென்ன புதுமைக்கு புகழ்வரவு ஆண்மைக்கு?

கொ.பெ.பி.அய்யா.

வாழ்க தமிழ்..

வாழ்க தமிழ்!

தமிழே!உன்னைத் தாயெனச்சொல்லத்
தரணியும்  கூசாது.
அன்னை!உன்னை யாரினி வெல்ல
பின்னையும் பேசாது.
வாழ்க நீ தாயே வாழ்கவே!

எட்டா உச்சம் இலக்கியம் மெச்சும்
எட்டுத் திக்கும் பொதுமறை  எட்டும்.
கட்டிய திருமை மற்றவர் போற்றும்
நட்டிய பெருமை நற்றமிழ் ஏற்றும்.
வாழ்க நீ தாயே வாழ்கவே!

தானே முயன்று உலகது ஏற்கும்.
வானின் உயர்ந்து  தமிழது நிற்கும்
அமிழ்தம் மொழியது ஆணவம் தீர்க்கும்.
கமழும் உறவது ஞாலமும் ஈர்க்கும்.
வாழ்க நீ தாயே வாழ்கவே!

இறுகிய சுருக்கும் உருவியும் மறுக்கும்
திருகிய உயிரும் மருவியும் பிறக்கும்.
தமிழென்றால் அறமென்று தனிவழி சிறக்கும்.
எமனுக்கும் தமிழென்றால் இயக்கமும் மறக்கும்.
வாழ்க நீ தாயே வாழ்கவே!

அன்னையின் கருணை தமிழுன் சிறப்பு.
உண்மையின் விளக்கம் உனதுள் திறப்பு.
மானுடம் வாழத்தான் வானுந்தன் பொறுப்பு.
நானுனைப் பாடத்தான் வேணும்தான் பிறப்பு.
வாழ்க நீ தாயே வாழ்கவே!

கொ.பெ.பி.அய்யா.

விடிவெள்ளி காந்தி.

நல்ல வேளை.

நல்ல வேளை காந்தியாரை
கண்டு கொண்டோமோ!.
இல்லை யெனில் நாடு என்ன
ஆகும் கண்டமோ!!

அள்ளிக் கொள்ளை தானேன்னு
அடித்திருப்பாரோ!-ஐயோ
கொள்ளிக் குடம் அந்நாளே
உடைத் திருப்பாரோ!

சரியான நேரம் அவரை
கண்டு கொண்டாமோ!--பூமி
சரித்திரத்தில் இந்தியாவை
வென்றெடுத்தோமோ!

நிரந்தரமாய் இந்தியாவும்
நிலைத்திருக்கவே—தர்மம்
நிறை குடியரசை படேல்
தெரிந்தெடுத்தாரே.

நினைக்கும் பொழுதே நெஞ்சம்
எல்லாம் பதற்றமாகுதே!--கொஞ்சம்
இந்தியரும் அசந்திருந்தால்
என்ன கதியாமோ!

விசக்கிரிமி பரவி மோசம்
ஆகிருப்போமோ!-–ஐயோ
விடியாத இருளுக்குள்ளே
துடித்திருப்போமோ!

விடிஞ்சதையும் அடைஞ்சு போக
ஊதிப் பாத்தாங்க--கதை
முடிஞ்சாருன்னு பழையபடி
நுழைய வந்தாங்க.

நேரு  யாரு காந்தியாரு
தேர்ந்த பேருங்க—நாட்டை
 தெய்வம் போல கூட்டியொண்ணா
சேர்த்து வைத்தாரே.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

சவாலுக்கு சவால்.

சவாலுக்கு சவால்.

நல்லார்க்கு நல்லாராய்
வில்லாற்கு வல்லாராய்
கள்ளார்க்குப் பொல்லாராய்
கல்லாற்கும் சொல்லோராய்
உள்ளாரும் ஒருவராய்
எல்லாம் நீ மனிதனாய்.

சேவலுக்கு சேவலாய்
கூவிடும் துணிச்சலாய்    
தூவலுக்குச் சீறலாய்
பாவிடும் அணிகளாய்
சவாலுக்கு சவாலாய்
காவல் நீ வீரனாய்.

தீவினை அழிக்கவே!
தீர்வினை தேறவே!
நாவினை அடக்கவே!
நஞ்சுரை மடிக்கவே!
நேர்வினை நீயாக
நேர்ந்திட்டால் புனிதனே.

பொய் மொழி வழக்குகள்
புறமுதுகு காட்டாமல்
மெய்வழி வழக்கிலே
மெய்ப்பித்து நிறுத்தியே
வையத்துள் வாழ்வாங்கு
வாழ்ந்து நீ நிற்கவே.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

மதியருள வேண்டும்.

யார் நாடாள வேண்டும்.

நல்லவர் நலம் வாழ இறையருள வேண்டும்.
வல்லவர் நா டாள தமிழருள வேண்டும்.
இம்மா நிலம் வாழ விதியருள வேண்டும்..
நம்முள் நாம் ஆள மதியருள வேண்டும்.

சுய நலம் ஆண்டு சுரண்டிய மண்ணை
நய வஞ்ச கத்தில் நலிந்திட்ட மண்ணை
சுய பலம் கொண்டு திருத்திடு தன்னை
நய நெஞ்ச கத்தில் இருத்திடும் உன்னை.

இல்லறம் துறந்தவர் அரசியல் ஞானி !
சொல்லறம் சிறந்தவர் அறவியல் பேணி.
வெல்லறம் துணிவார் வல்லுரம் ஊணி.
நல்லறம் புரிவார் பொல்லதும் நாணி.

துறவிக்கும் உறவுகள் உறவுக்குள் உரிமைகள்.
பிறந்தநம் தமிழ்மரபில் சிறந்தநன் சிறப்புகள்.
நாடெல்லாம் தம்மக்கள் வீடெல்லாம் நாடாக`
பாடெல்லாம் நமக்காக வேறென்ன தனக்காக.?

தன்னலம் மனதில் தான்சிறை அடைப்பாரார்
மண்ணலம் தனதாய் வன்முறை துடைப்பாரார்
அன்னவர் நினைவில் நம்குறை அறிவரார்.
அண்ணலின் கனவினை தன்நிறை செய்வரார்.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

புதியநல்வழி.....குழந்தைப்பாடல்.

புதிய நல்வழி 6 (குழந்தைப்பாடல்)

தமிழை எழுதிப்படி!.
தாய்மொழி தமிழ்.
திருக்குறள் உலக மறை.
தீட்டில்லை பிற மொழி.
துருவுக அயல் கலை
தூண்டுக பல துறை.
தெளிவது நேர் பொருள்.
தேர்வது தாய்மொழி.
தைபோல் வாழ்க!
தொழிலும் தமிழில் பழகு.
தோன்றல் முதலே போற்றி,
தௌவை தமிழே போற்றி.

தௌவை--தாய்

கொ.பெ.பி.அய்யா.

மதுரமல்லி.

மதுரக்காரி.

குதுர வாலு கொண்டக்காரி
மதுரப் பேச்சு நாட்டுக்காரி.
மதுவைப் பாத்தா சண்டக்காரி--அன்பு
நெதமும் தந்தா வீட்டுக்காரி.

உழச்சிக் குடுத்தா உரிமைக்காரி.
களச்சிப் படுத்தா கருணக்காரி.
அலைய நெனச்சா கோவக்காரி--சோம்பி
தொலைய மறஞ்சா காவக்காரி.

புருசனா வந்தா பொண்டாட்டிக்காரி.
மனுசனா கண்டா கொண்டாட்டக்காரி.
அப்பனா நடந்தா அவசிங்காரி—குடிச்சி
மப்புல கிடந்தா துப்புவாகாரி.

தலைவனா வாழ்ந்தா அடிமைக்காரி.
தடுமாறி வீழ்ந்தா வழித்துணைக்காரிஂ.
வறுமை மறக்கப் பாட்டுக்காரி.—மனுச
பொறுமை நிலைக்க கூட்டுக்காரி.

பழகும் நல்ல பாசக்காரி
உலகம் விரும்பும் நேசக்காரி.
கலகம் மூண்டா கம்புக்காரி.---அஞ்சி
விலக மாட்டா வீம்புக்காரி.

புருசன் புள்ள ஆளுமக்காரி
கரிசனம் உள்ள சீருமக்காரி.
மானம் காக்கும் மவுசுக்காரி---பெண்மை
நாணம் போற்றும் பவுசுக்காரி.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

நல்வழி.....குழந்தைப் பாடல்.

புதிய நல்வழி 5 (குழந்தைப் பாடல்)

நதிகள் எல்லாம் இணைப்போமே!
நாட்டு நலமும் செழிக்குமே!.
நிலங்கள் எல்லாம் நனைப்போமே!.
நீர் வளம் தங்கி நிலைக்குமே!
நுகரும் விலையும் சரியுமே!
நூதனம் பெருகி விரியுமே!
நெல்வயல் பரவிப் பெருகுமே!
நேரும் பஞ்சமும் ஒழியுமே!
நைந்த நிலையதும் தேறுமே!
நொறுங்கி வறுமையும் சாகுமே!
நோக்கம் திருமை ஆகுமே!
நௌவும் கரை வந்து சேருமே!

நௌ---மரக்கலம்

கொ.பெ.பி.அய்யா.

பிறவி மறுக்கிறேன்.

பிறவி இனி வேண்டாம்.

சிலையோ சித்திரமோ நீ எந்தன்
சிந்தனைப் பத்திரமோ—அழகுக்
கலையோ கற்பனையோ நீ எந்தன்
கண்களில் நிரந்தரமோ!

என்னைக் கலைத்துவிட்டேன் உனக்குள்
பெண்ணைக் கண்டுவிட்டேன்—உன்னில்
கண்ணைத் தொலைத்துவிட்டேன் உலகில்
என்ன இனி இரசிப்பேன்.!

பெற்றவர் எவரடியோ பிரம்மன்
உற்றவர் செய்தனரோ---பிறவியில்
கண்டு தொழுதிடணும் அவர்
காலடி விழுந்திடணும்.

விந்தையும் நிகழ்ந்திடுமா மண்ணில்
வேறென்ன அதிசயமோ!----பாவி
வஞ்சகன் இறைவனடி அழகை
மிச்சமும் வைக்கலையே!

பிறவியும் இனி வேண்டாம் வேறு
பெருமையும் பேறுண்டோ!—பயனே
உனக்குள் அடங்கிவிட்டேன் போதும்
எனக்குள் விளங்கிவிட்டேன்.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

முத்தம்.

முத்தம் எத்தனை?

முத்தம் ஒன்றும் செய்யும் போதும்
சத்தம் அங்கும் கேட்கும் போதும்
முத்தம் என்றும் சத்தம் செய்யும்.
சித்தம் பொங்க வித்தை செய்யும்..

அன்பில் மலரும் ஆன்ம உறவுகள்
அங்கீ கரிக்கும் தேன்ம வரவுகள்
பண்பில் சிறந்து விளையும் முத்தமதோ!
நெஞ்சில் நனைத்து பதியும் முத்திரையோ!.

உயிரில் ஊறி உணர்வில் விரிந்திடும்.
உறவில் தேறி அறிவில் தெளிந்திடும்.
நினைவில் மீறி அணைவில் சித்தம்
இணைவில் மாறி இறுகுவதும் முத்தம்.

முத்தம் என்பது மோகம் முந்தலோ!
பித்தம் ஏறிய சித்தம் சிந்தலோ!
ஒத்தும் அன்பின் முத்திரை உந்தலோ
முத்தும் காதலின் சத்தியம் தந்தலோ!

முத்தம் என்றால் எத்தனை விதமோ
அத்தனை அன்பால் ஆவதும் பதமோ!
பெற்றவர் பிறந்தவர் மற்றவர் நட்பும்
நற்றவர் மதிப்பும் உச்சமும் முத்தம்.

உச்சி முகர்ந்து உள்ளன்பு கொண்டு
எச்சம் படாது நெற்றிப் பொட்டு
முத்திடும் முத்தம் முன்மொழி வாழ்த்தது
மற்றிட மெல்லாம் மண்முறை வார்த்தது.

காதல் என்பது காமம் தவிர்த்தது
காதல் அன்பில் கண்களில் கனிந்தது.
கண்கள் அறிய கன்னம் முத்தும்
எண்ணம் விரிய இச்சிடும் முத்தம்.

பச்சிளம் குழந்தை பரவசம் இன்பம்
மெச்சிட அருமை மகிழ்ந்திடும் முத்தம்
வச்சிடும் இடமெல்லாம் வாயுள் இனிக்கும்
இச்சுகம் பெறுவதும் வேறெங்கு கிடைக்கும்.?

ஒருபால் முத்தம் ஊக்கம் முடுக்கும்.
இருபால் முத்தம் தேக்கம் விடுக்கும்.
அன்பால் விளையும் அத்தனை முத்தமும்
தெம்பால் படைக்கும் ஒத்தணை சித்தமும்.

இறையருள் ஈந்த வரமிந்த செல்வம்
வரையறை கொண்டு நிறையது கொள்வம்.
மறைப்பது மறைத்து முறையது மதித்து
நிறைப்பது நிறைத்து மறையென வாழ்வோம்.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

சேவல்....குழந்தைப்பாடல்.....குழந்தைப்பாடல்

சேவல் (குழந்தைப் பாடல்)

கொக்கரக் கொக்கரச் சேவலே
கொண்டை ஆட்டும் சேவலே
கக்கரப் புக்கரப் பாப்பாவை
கண்டு கூவிக் கூப்பிடு.

வண்ண வண்ண இறகுகள்
வளைந்த வாலுச் சேவலே
சின்னச் சின்னப் பாப்பாவை
சிறகடித்துக் கூப்பிடு.

அசைந்து அசைந்து நடக்கிறாய்
அழகு உள்ள சேவலே.
இசைந்து நீயும் பாப்பாவை
இறகு தந்து கூப்பிடு.

கூரை மேலே ஏறிடு
கூவிக் கூவிப் பாடிடு
சோறு உண்ணப் பாப்பாவை
சொல்லிச் சொல்லிக் கூவிடு.

கொண்டையைக் கொண்டைய ஆட்டியே
சண்டைக்கு நீ வாரியா?
சந்தோசமாய் பழகுவோம்.
சகோதராய் விளையாடுவோம்.

காலை தினம் கூவிடு!
கடமை செய்ய ஏவிடு!
எழுப்பி இந்த மனிதரை
இருளை விட்டு அழைத்திடு!

கொ.பெ.பி.அய்யா.

நிலாச்சோறு......கழந்தைப் பாடல்.

நிலாச்சோறு (குழந்தைப் பாடல்) 

நிலா வருது பாரடியோ!
நிறுத்தி.அதனைக் கேளடியோ!.
உலா போவது எங்கடியோ!
உன்னைச் சேர்க்கச் சொல்லடியோ.!

உணவு உண்ணு  சீக்கிரமே.
உனக்குப் பாட்டுச் சொல்லிடுமே.
தின்னச் சீனி மிட்டாயும்
தினமும் வாங்கித் தந்திடுமே!.

தேடித் தேடி உன்னையே
ஓடி ஓடி வருகுதே..
கூடி விளையாடத் தானுமே..
கூப்பிடுமே சாப்பிடேன்

உணவு உண்டால் வளரலாம்.
உலகம் சுற்றிப் பார்க்கலாம்.
பாட சாலை போகலாம்.
பார் ஆள ஆகலாம்.

அதோப் பாரு வருகுதே..
இதோப் பாரு சிரிக்குதே.
உன்னை நிலா பார்க்குதே!
அன்னம் உண்ணச் சொல்லுதே.

பாலுஞ் சோறு உண்டுமே
பாப்பபா உன்னைத் தேடுதே.
உண்ணு உண்ணு சீக்கிர்ம்
வெண்ணிலாவும் கேக்குதாம்.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

..

நம்பிக்கை.

வானமும் கை கூடும்.

நம்பிக்கை வை தோழா!
நம் கைகளே துணை தோழா!
சந்தர்ப்பம் காலம் தரும்—அதை
முந்திக் கொண்டு முயல் தோழா!

சக்கரம் சுழழ்கின்றது---காலச்
சக்கரம் சுழழ்கின்றது.—அதில்
சந்தர்ப்பம் தெரிகின்றது—நாம்
விழிப்புடன் முயலாமல்—அதை
பழிப்பது இயலாமை.

தேடி வரும் போது—நம்மை
தேடி வரும் போது—அந்த
வாய்ப்பும் வாசல் வரும்—நல்ல
வரவென ஏற்காமல்—விட்டு
வருந்துதல் தேடாமை.

ஓடும் உலகம் இது---பொழுதும்
ஓடும் உலகம் இது---யார்க்கும்
தேடியும் நில்லாது—ஒரு
பாடும் செய்யாமல்—உலகம்
பரிசொன்றும் தாராது.

நம்பிக்கை நலம் வேண்டும்---தன்
நம்பிக்கை நலம் வேண்டும்.—தம்
நெஞ்சினில் பலம் வேண்டும்—பிடி
கொம்பினை விட வேண்டும்.—திட
தம்மினில் எழ வேண்டும்.

வானமும் கை கூடும்—பொறி
ஞானமும் தீ ஊறும்---பெருஞ்
சேனையும் தோள் சேரும்---மனம்
தானது எனத் தேறும்---மலை
ஆனதும் தூள் தூறும்.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

தொ.கா.பெட்டி....குழந்தைப்பாடல்.

தொ.கா.பெட்டி.(குழந்தைப் பாடல்)

.

தொலைக் காட்சிப் பெட்டியாம்,

தூரந் தொலைத்த பெட்டியாம்.

எங்கிருந்தோ  காட்டுவதை

இங்கே  காட்டும்  பெட்டியாம்.

வண்ண காட்சி பெட்டியாம்,

கண்டு மகிழும் பெட்டியாம்,

வனங்காடு மலையெல்லாம்,,

விலங்குந் தெரியும் பெட்டியாம்.

பாட்டுப் பாடும் பெட்டியாம்

பாட்ம் சொல்லும் பெட்டியாம்.

ஆட்டம் ஆடும் காட்சிகள்,

அருகே காணும் பெட்டியாம்.

கதை கூறும் பெட்டியாம்,

கருத்துக் கேட்கும் பெட்டியாம்.

விளையாட்டுப் போட்டிகள்

வீட்டில் பார்ககும் பெட்டியாம்.

பொம்மை காட்டும்  பெட்டியாம்,

புதுமை  பார்க்கும்  பெட்டியாம்,,

நாட்டு நடப்புச் செய்திகள்

நேரே தரும் பெட்டியாம்.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

சின்னப் பெண்ணே....குழந்தைப்பாடல்.

சின்னப்பொண்ணே !

-------------சேதி கேளு!(குழந்தைப் பாடல்)

சின்னப்பொண்ணே!சின்னப்பொண்ணே!

சேதி கேளம்மா----உந்தன்

அன்னை பேச்சைக் கேட்டு வளர்ந்து

அருமை கொள்ளம்மா.-----அம்மா

பெருமை அடையணும்-----நீயும்

வளமை அடையணும்.

காலம் மிகவும் கெட்டுப்  போச்சு

கருத்தில் கொள்ளணும்-----அழகுக்

கோலம் போன்றே உன்னைக் காக்க

தெரிந்து கொள்ளணும்------நீயும்

புரிந்து நடக்கனும்------பக்கம்

அறிந்து பழகணும்.

பெண்ணினந் தின்னும் பேய்கள் அலையும்

பார்தது விலகணும் ---எவரும்

அறியா மனிதர் அருகே வந்தால்

சரியா பேசி நெருங்காமலே----விட்டு

ஒதுங்கிப் போகணும்----பாப்பா

உசார் ஆகணும்

பள்ளி வீடு இரண்டுந்தவிர வேறே எங்குமே

உற்றாரன்றி உறவென்று நம்பி

மற்றாருடனும் செல்ல வேண்டாமே.----- எவரும்

தின்னும்ம் பண்டம் தந்திட்டாலும்

வாங்க வேண்டாமே-----உடனே

நீங்க வேண்டுமே.

கொ.பெ.பி.அய்யா

சின்னப் பாபா பத்திரம்.

பத்திரமாய் போய் வா!!

..

கவிஞர்.கொ.பெ.பிச்சையா.

சின்னப் பொன்னே!

சின்னப் பொன்னே.

சேதி சொல்லட்டுமா.

தின்னப் பண்டம்

தந்தால் வேற்றாள்

தின்ன வேண்டாமே...

மயக்க  மருந்து

கலந்திருப்பார்

நினைவில் கொளம்மா..

மயக்கியுனை

எவர்க்கேனும்

விற்றிடுவாரே..

அம்ம அப்பா

தந்தாரென்றே

பொய்யுஞ் சொல்லுவார்.

அம்மா அங்கே

இருக்கா ளென்றே

ஆசையுஞ் செய்வார்..

அப்பாவோட

நண்பனென்றும்

தப்பாச் சொல்லுவார்...

கூட்டி வரச்

சொன்னாரென்றே

கடத்திடுவாரே..

  

வீட்டு வேலை

ஆளானாலுமே

நம்பிவிடாதே.

ஒளித்து வைத்து

பெற்றோரிடம்

பணம் பறிப்பாரே.

 

பத்திரமாய்

பள்ளிக்கு நீ

போய் வரனுமே..

காத்திருப்பேன்

உனக்காக

அம்மா நானுமே.

வ.உ.சி.......குழந்தைப்பாடல்.

வ.உ.சி.///////குழந்தைப் பாடல்.

கப்பல் ஓட்டிய தமிழன் யாரு?
கண்மணி கூறு.
இப்புவியில் வெள்ளையரை
எதிர்த்த கப்பலு
இந்தியாவில் ஒருவர்தானே
என்பது பேரு.
சிங்கம் அவர் தென் தமிழன்
சிதம்பரனாரு.

வ.உ.சி. என்றாலே வள்ளல்
என்பாரே.
வரலாறு அறிந்தாலே வீரன்
என்பாரே.
பிள்ளை என்று சொன்னாலே
உள்ளம் பதறுவார்.
வெள்ளை அவன் இவராலே
வியர்த்துக் கொட்டுவான்.

பக்க ஊரு பதிந்த வீரம்
பாஞ்சாலங்குறிச்சி
திக்கெல்லாம் திகில் பரவும்
தில்லென உதிச்சு.
கட்டபொம்மன் விட்ட இடம்
தொட்ட வீரரு
ஓட்டப்பிடாரம் உலக நாதர்
பெற்ற பிள்ளையிவரு.

செக்கிழுத்த செம்மல் இவர்
சொத்திழந்தாரு.
சுதந்திரந்தான் சொத்து என
சுகமிழந்தாரு.
வக்கீலாக வாழ்ந்த இவரு
கல்லுடைச்சாரு
வாழும் நாட்டின் உரிமைக்காக
வறுமைப் பட்டாரு.

பட்டம் பதவி எல்லாத்தையும்
பறிகொடுத்தாரு.
மிச்சம் என்ன உயிர் அதையும்
துச்சம் என்றாரு.
முத்தமிட்டே பாரதத்தை
முன் மொழிந்தாரு.
கட்டாயம் விடியும் என்றே
கண் அயர்ந்தாரு.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

நானும் போராளி.

நானும் ஒரு போராளிதான்.

நானுமொரு போராளி மனிதனோடுதான்.
வேணுமவன் சீராளன் மனத்தினோடுதான்.
தோற்றுத் தோற்று வீழ்ந்தாலும் தோற்கவில்லைதான்.
நேற்று இன்று மாற்றம் பார்த்து வேர்த்திருக்கிறேன்..

இறைவன் என்பான் இருக்கிறானோ! இல்லையோ!
மனிதன் என்பான் பிறக்கிறானா சொல்லையா.
பிறக்கும் போது மனிதனாகப் பிறந்தவன்
பிறகு ஆவதேனோ அய்யோதனை மறந்தவன்.

கடவுளென்ன்று சொல்லக்கேட்டால் அறிவு சிலருக்கு
கடலுக்குள் பொங்கும் சுனாமி விரைவு இருக்கு.
அவனாலாகிய நட்டம் என்ன மனித குலத்திற்கு?
அறிவாளியென்ற பட்டம் இலாபம் இருக்கு.

அறிவுக்குள்ளே மறைந்திருக்கும் மனச்சாட்சிதான்.
அறியும் விதம் உள்ளேயிருக்கும் இறைமாட்சிதான்.
தனைஆய்ந்து தேடினால்தான்  வெளிப்படும் காட்சி
மனம்மேய்ந்து ஓடினால்தான்  பிழைபடும் சாட்சி.

இல்லையன்று சொல்லுவாரும் இருப்பைத் தேடுறார்.
சொல்லொன்றும் அஞ்சிநெஞ்சில் உறுத்தல் ஆகிறார்.
எதற்கு இந்த ஆராய்ச்சி என்ன பயனுண்டோ!
இதயம் ஓன்றி நேராய்ந்தால் இறைநீயன்றோ!

கொ.பெ.பி.அய்யா.

நல்லதோர் இராகம்.

புலமை ஏன்?

நல்லதோர் இராகம் செய்தாய்—அதை
நலஞ்செய ஏன் மறந்தாய்?
கள்ளமற ஞானம் தந்தாய்—எனை
களஞ்செய ஏன் நொந்தாய்?

மனிதனாய் படைத்து விட்டாய்—அலை
மனதினை ஏன் இணைத்தாய்?
சிந்தனைத் தீயை வைத்தாய்—தேடும்
வெந்தணல் ஏன் வளர்த்தாய்?

கண்களில் காட்சி ஈந்தாய்—அந்த
காட்சியில் இரசனை சேர்த்தாய்..
இரசனையின் இரகசியத்தை-பாவி
ஏனொழித்து தேட விட்டாய்.

தேடத் தான் கற்பனையோ!—உள்ளே
தேடிச் சொல்ல சொற்கணையோ!
தேடி நான் வென்றதெல்லாம்—நீயும்
தேடிவரப் பொழு தில்லையோ?

அறிந்த தெல்லாம் எழுதவே—எனக்கு
அய்யன் நீதான் ஆணையிட்டாய்.
அறிவு வரம் தந்தசாமி—ஆளும்
பொருள்தரவும் ஏன் ஒளிந்தாய்?

உயிர் படைக்கும் உன்னைப்போல்—நானும்
உணர்சசி உயிர் கடவுள்தான்.
படைப்புகளை சிறை முடக்கி---பாவம்
பார்க்க ஏன் புலமையோ?

கொ.பெ.பி.அய்யா.
 

தீரன் சகன்னமலை

தீரன் சின்னமலை வீரன்.

கண்மணி பாப்பா கதையாக நீ கேளு
பொன்மணி பாரதம் பூக்கக் காரணமாரு?
தீரன் வீரன் தென்னாட்டு சூரன்
தீர்த்த கிரிதான் சின்ன மலைதான்.

ஈரோட்டுப் பெருமை பேரான காங்கயம்
பாராட்டு அருமை ஊரான பக்கம்
மேலப் பாளையம் மேதகு சிற்றூர்
ஆளப் பிறந்தவன் ஆண்சிங்கம் பெற்றூர்.

ரத்தின சாமி கவுண்டர் அவர்க்கு
பெற்றாள் பெரியாத்தா பிள்ளை செருக்கு
அட்டியன் தொட்டய்யன் ஆண்ட பரம்பரை
கெட்டியன் தீர்த்தன் கிளைத்தான் பெரும்படை.

ஒன்னம்மாள் கருணை திண்ணமாய் உரனை
தன்னகம் பெருக வண்ணமாய் அரணை
மண்ணது பெருமை எண்ணமாய் திறனை
முன்னவர் அருமை பண்ணினான் அறனை.

வித்தைகள் எல்லாம் கற்றான் வீரன்.
வெற்றிகள் வென்றும் பெற்றான் தீரன்.
அன்னியர் எவர்க்கும் அஞ்சா சூரன்.
தன்னிலம் தமக்கென துஞ்சா போரன்.

எங்கோ எவர்க்கோ எதற்கினி வரிப்பணம்
இங்கே இவர்க்கே அதுஇனி உரிப்பணம்.
பறித்தான் அதனை பகிர்ந்தனர் ஏழை.
செறுத்தான் கொங்கன் சிங்கன் காளை.

எவனெனக் கேட்டால் இவனெனச் சொல்லன்
சிவனுக்கும் சென்னிக்கும் இடையென மல்லன்
சின்ன மலையிவன் மன்னவன் வில்லன்
என்னவர் பிழைப்பெதிர் இன்னெவர் தில்லன்

அனைத்து இனத்தையும் அணைத்தே விழித்தான்
முனைத்து பலத்தையும் வளர்த்தே செழித்தான்.
இளைஞர் படையென்று விடைகண்டு துடித்தான்.
பகைஞர் படைகொன்று தடைவென்று முடித்தான்.

கொள்ளையன் வெள்ளையன் இல்லையன் ஆக்க
உள்ளையன் திப்புடன் நல்லுற வாக்க
எல்லை விதித்து தொல்லை எதிர்த்தான்.
இல்லை சரித்திரம் சொல்முன் பதித்தான்.

மைசூர் அரசை மடக்கிய பறங்கியர்
கைவேல் தீரனை கணக்கிடத் துணிந்தார்.
கப்பம் வேண்டியே காலடி பணிந்தார்.
வெப்பம் சீண்டியே கீழடி குனிந்தார்.

பறங்கியர் மிரட்டும் பீரங்கிப் படையும்
கிறங்கப் புரட்டும் தீரன் துணிவிலும்
ஓடா நிலையவன் ஓடா நிலையில் 
கோடாய் அமைத்தான் கோட்டை அரணில்.

பற்றி அன்னியர் படையினை அணைந்தே
சுற்றிச் சூலும் சூதினை அறிந்தே
வெற்றிக் கான ரகசியம் அனுப்பிய
வேலப்பன் நட்பே வீரே வாழ்க!

வேலப்பன் சேதி ஓலை எல்லாம்
காலணிக் குதியில் பதித்து அனுப்பும்
பொல்லான் என்பான் நல்லவன் அருந்ததி
வல்லான் அவன்வழி வாழட்டும் பெரும்பதி.

நேராய் எதிர்த்து போராய் முடிக்க
வீரம் பயந்த வீணர் திகைக்க
சூழ்ச்சி ஆய்ந்தனர் சூரனை அழிக்க
தேர்ச்சி செய்தனர் நல்லான் நடிக்க.

மறைந்து தாக்கவே பதுங்கிய பழனிமலை
நிறைந்து காக்கவே விளங்கிய சின்னமலை
அறிந்து நீக்கவே புரியா பொய்நட்பால்
தெரிந்து சிக்கினான் சிறியன் நல்லனால்.

காட்டிக் கொடுத்தவன் நல்லான் என்பான்.
போற்றி அணைத்தவன் பொல்லான் என்பான்.
பேரால் என்ன புரிந்து நம்பலாம்?
யாரால் என்ன தெளிந்து வாழலாம்?

எங்கோ பிறந்தவன் இங்கே நுழைந்தவன்
தங்கிய உறவரை பங்காய் பிரித்தவன்
ஒற்றுமை குலைத்தவன் பற்றினை மறைத்தவன்
கொட்டிய கொடுமையில் குறுகிக் கிடந்தொமோ!

ஒற்றுமை மறந்தோம் உரிமையைத் துறந்தோம்.
சிற்றறி வாலே சிதைந்து பரந்தோம்.
ஒற்றொரு புள்ளி உலகில் சின்னவன்
பற்றிய எள்ளி பழிக்கும் காலம்.

கொலைப்பழி கூறி கொற்றவன் தீர்த்தனை
மலைப்புகழ் ஏறி நட்டவன் தமிழனை
விலைக்குறி என்றே வீரத்தின் வீரனை
நிலைக்கழி ஏற்றி நேரந்தான் தூக்கினை.

சங்க கிரியிலொரு பங்கம் நேர்ந்ததோ!
சிங்கக் குகையிலொரு சிறுநரி பூந்ததோ!
தங்கப் பாரதம் தன்னிலை இழந்ததோ!
சுங்கம் வரியென சுதந்திரம் மறந்ததோ!

சரணம் என்பதும் சான்றோர்க்கு இல்லை.
மரணம் என்பதும் மறவர்க்கு இல்லை
தருணம் எதிர்த்து விதைஎனப் புதைவான்
கரணம் துடித்து காலத்தில் எழுவான்.

தூக்கணை சுருக்கினை நோக்கினில் பறித்தான்.
ஆக்கினைத் தலையினை சீக்கிரம் நுழைத்தான்.
தீக்கிணைத் தன்னுயிர் போக்கினில் விடுத்தான்.
வாக்கினைப் பின்னுயிர் தூக்கிடத் தொடுத்தான்.

உரமாய் உடலை நிலத்தில் புதைத்தான்
உயிரை உணர்வாய் உலகில் விதைத்தான்
சுதந்திரத் தீயை முதலாய் வளர்த்தான்
சரித்திரப் பதிவில் ஏனோ மறைந்தான்.

எரிமலைக் குமுறலை எவர்தான் தடுப்பார்
இயற்கையின் திமுறலை எவர்தான் கெடுப்பார்.
புலவர் குழந்தை புண்ணியன் வெடித்தார்
தலைமகன் தீரன் சரித்திரம் படித்தார்.

சின்ன மலையனை எண்ணுதும் பெருமையோ!
கண்ணால் சிலையாக காண்பதும் அருமையோ!
நன்னாள் தானது நட்டதும் தமிழரசோ!
பொன்னார் புரட்சியார் புகழென வாழ்கவே!

சுதந்திரக் காற்றின் சுவாச முதல்வன்---.சின்னமலை.
உதிக்கப் பாரதம் விதைத்தான் தன்னுயிர்--சின்னமலை.
ஒற்றுமை ஒன்றே உரமெனச் சொல்வான்---சின்னமலை.
பெற்ற சுதந்திரம் பேணச் சொல்வான் ---சின்னமலை.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

ஒந்து கூட பேக்கு

ஒந்து பரா பேக்கு.

ஒன்னு நின்னனா நெந்து

அனுதினா பந்து

நின்னுக் கம்பளா ஒந்து

அவசரா எந்து

முந்தி பிரிச்சித்தா கெஞ்சிக்

கேளுத்தர இந்து.

ஒந்து சேராக்கா பரிதிக்

கொடுத்தாயே பந்து.!

நீமு பந்த தாரிஎல்லா

ஒக்கலு சிந்தி

ஆவு அட்டி சிதறியக்கனா

நோவுத் தாரவ்வ

ஒந்துக் கொந்து திலோதிலா

ஒந்து சேருதிலா

ஒந்து கூட அருள்தாயே

பந்தேலு நீனே!

அனுப்பர் இனக்கூடி இல்லி

ஜனப் பெருக்காடி

கணப்பர் எனக்கோடி ஒல்லி

தணப்பர் எனநோடி

ஆட்சி அதிகாரா அனுப்பர்னா

கூங்கி மாத்தாடி

மாட்சி பரபேக்கு மக்குலு

பாழ அருள்பேக்கு.

கொ.பெ.பி.அய்யா.

அனுப்பர் மங்களம்.

எவ்வ ஒன்னுய மங்களா.

பாவா பாவா ஒன்னெவ்வ பாவா!
ஆவு நாமு அனுப்பரு பாவா!
மேனாடு இத்து கீநாடு பந்த
நீனோடு பேக்கு ஈனாநாடு தாயே!
பாவா பாவா ஒன்னெவ்வ பாவா!
ஆவு நாமு அனுப்பரு பாவா!

மங்களா ஆடி கம்பளா கூடி
பந்திரி நின்னோட குடியினா நோடி
அட்டி தொட்டய்யா ஒன்னு நிமிய
உட்டித மக்குலு பட்டி அனுப்பரு
ஒருடி நின்னனா கூங்குத்ர ஒந்தா
பரபேக்கு தாயே கொடபேக்கு சொகத்தா.

கெறனக் காத அரணுள்ள தெவ்வு
பறனக் கொடுவ்வா பாழத்தா அனுப்பரு.
துலுக்கரு ஒஞ்ச வாதாடி பந்த
அனுப்பரு குலதெவ்வு அரசாண்ட நீனு
அக்கினி தொலது சத்தியக் காத
பத்தினி தெவ்வு மங்களா நினிய.

சிந்து கங்க யமுனா நீனே
ஒங்கு காவிரி பொன்னி நீனே!
பெண்ணை வைகை தாமிரபரணி
விந்திய இமய மேரும் நீனே!
இந்து வங்கா அரபி நீனே
முந்து தெவ்வு மங்களா நினிய!

கொ.பெ.பி.அய்யா.

காதலும் காமமும்.

காதலும் காமமும்.

இரு பத்தைந்தில் தொலைத்த என்னை

அறு பத்தைந்தில் தேடுகிறேன்—அவள்

கரு விழிஓரம் சுருங்கிய வரிகள்.

எழுதும் கவிதை புரிகிறேன்.

ஒரு பத்தைந்தில் ஊறிய புதுமை

இரு பத்தைந்தில் தேறிடுமே--.முதுமை

அறு பத்தைந்திலும் ஆறாது இளமை

பல பத்தைந்திலும் வாழ்ந்திடுமே!!

பிறவிக் குருடர் புறமென்ன அறியார்

அறிவால் அறிவார் உள்ளம்—உண்மைக்

காதலும் குருடே கண்களில் அழகே

காதல் உருவம் ஒன்றே!

இரு மனந்தேர்ந்து ஒருநிலை இணைவில்

உருகச் சேர்ந்தது காதல்—அது

பெருகும் பண்பில் இருகும் அன்பில்

பருகும் இன்பம் காதல்.

காதலின் உச்சம் காமம் என்பார்.

காமம் மெச்சும் காமுகர்—அந்தக்

காதல் எல்லாம் காதல் அல்ல

கட்டுடல் மேயும் மோகமே!.

காதலுக் கென்ன வயதுண் டென்று

கந்தன் சொன்னான் பாடம்—அன்பு

மோதலுங் கூட காதல் என்றே

முடித்தான் பொய்மை வேடம்.

காதலும் காமமும் கலவை அல்ல

சேர்மம் தானது நிலையிலே—மோகக்

காமம் என்பதொரு காலம் மட்டும்

காதல் வாழ்வதோ உயிரிலே.

கொ.பெ.பி.அய்யா.