அப்பனும் சுப்பனும்.

அப்பாவின் அருமை.

அப்பாவின் அருமை புரியும்

அம்மாவின் பெருமைச் சிரிப்பில்

சுப்பனின் திருமை தெரியும்--நல்ல

அப்பனின் பொறுமை வளர்பபில்.

காலமெல்லாம் கற்பனையில்

கோலமாய்க் கொண்டவனில்.

சீலமாய் அவள் தயவில்--உயிர்த்தான்

வாலறிவன் வேண்டித்தனில்.

பின் வாழும் உலகினுக்கு

தன் பேரு விளங்குதற்கு                                   நன்மகவு பெறுவதற்கு--நல்லாளை

தான் மணந்தான் வாழுதற்கு.

கருவறையிற் சுமந்தாளை

கனவோடு அணைந்தானை

உருவாக விதைத்தானை--போற்றுப்

பிரம்மனே அவன்தானை.

நாளெல்லாம் உழைத்திட்டான்.

தான் வாழ மறந்திட்டான்..

வாழ்வாக மகவைக கண்டான்--வாரிசே

வளர்நதிட வாழ்ந்திட்டான்.

பையதைச் சுமந்திட்டான்.

படிப்பினைத் தந்திட்டான்.

வையத்தில் உயர்த்திட்டான்--பிள்ளை

வளர்ச்சியில் நிறைந்திட்டான்.

உலகினை உணர்த்தினான்.

பழகிடப் பழக்கினான்.

விலக்கிட வேண்டாமை---தனையே

நிலையாக்கிச் செலுத்தினான்.

ஆதாரங் காட்டினான்.

அறிவொளி ஏற்றினான்

சேதாரம் இல்லாத--உயரச்

செயல் முறை ஊட்டினான்

ஆன்றோரே சூழ்ந்திருக்க

அவை முந்தி மகனிருக்க

ஈன்றாரைப் பிறர் வியக்க--மகிழ்ந்திட்டான்

சான்றோனாய் நிலம் மதிக்க.

கையிரண்டைப் பற்றியே

மெய்தழுவ அணைத்துமே

செய்நன்றி செய்வனென்றே--தந்தை

சேவடித் தொழுதுதிர்த்தான்.

கொ.பெ.பி.அய்யா.