காலங் கெட்டுப் போச்சு.

காலங் கெட்டுப்  போச்சுண்ணுதான் கதை அளபாங்க-ஆனால்

மனுசங் கெட்டுப் போனதுதான்

நிசத்தில் நிசமுங்க.

குடும்பத்தையே மறந்துப்புட்டு

குடிச்சிப் பழகிட்டான்- தினமுங்

குடிக்க் கிடைச்சாப் போதுமுண்ணு

கோட்டியாகிட்டான்.

வேலை வெட்டி இல்லாத காலிகள் ஆக

வீதிகளில் திரிகின்ற ஜாலிகள் ஆக

தலைமுடிய பாதிவிட்டு பாதி வெட்டி-புதுசு

கிழிச்ச டவுசர் நாகரிகம் கேவலம் ஆச்சு.

பதினாறு முழச் சேலை  கட்டி அழகு ரதமாய்,

பார்ப்பவர் கண்களுக்கு

பார்வதி அம்சமாய்,

தேவதைகள் நேரில் வரும் பாவையர் காட்சிகள்-இன்று

ஆம்பளயா பொம்பளயா அறிய

முடியல.

நைட்டி உடை கண்டு பிடிச்ச நாச காலனை.

கண்டு பிடிச்சி கொண்டு வந்தால் காப்பு மாட்டலாம்.

நைட்டு நேர வசதிக்கது நல்ல ஆடைதான்-அய்யய்யோ

பகலில் மாட்டி வந்தாத்தான் பயமா இருக்கு.

அப்பன் ஆத்தா சொல்லுக் கில்லை மரியாதையே.

தப்புத் தப்பா மாறினாத்தான்

நாகரிகமா?

காலேஜுக்குப் போறதென்ன படிக்கத்தானா-இல்ல

கண்ட்ராவி கலாச்சாரம் கொண்டு வரவா?

வீட்டைவிட்டு வெளியே போக வெறுப்பாகுது.

காட்டு வாழ்க்கை திரும்பு தோண்ணு கவலையாகுது.

முந்தி வந்த மூத்த தமிழ்

அந்த நாகரிகம் -உயர்

செம்மொழிச் சிறப்பும் மெல்ல

சீர் அழியுதா?

கொ. பெ. பிச்சையா.