என்னைவிட்டுப் போன சிட்டுகள்.

என் சிட்டுகள் எங்கே?

(சிட்டுகள் தினம்)

வானம் எங்கும் தேடுகிறேன்—சிட்டின்

கானம் கேட்க வாடுகிறேன்.

கீச்சின் இசையைப் பாடுகிறேன்.

மூச்சின் அசைவக் கூடுகிறேன்.

தேடித் தேடி ஓடுகிறேன்—என்னைக்

கூடிக் குலவ நாடுகிறேன்..

(வானம்)

சின்னம் வரைந்து ஏங்குகிறேன்-உனது

எண்ணம் நிறைந்து தேங்குகிறேன்.

வண்ணம் நெஞ்சம் உம்போலே

இன்னும் பஞ்சம் தாங்குகிறேன்.

காற்றில் ஊதும் கீற்றின் ஒலி-தினம்

கேட்டுத் தானும் ஆற்றுகிறேன்.

(வானம்)

இறைவன் எனக்கும் பகையில்லை-உன்போல்

சிறகுகள் கொடுத்தால் குறைவில்லை.

துறந்தும் பறந்தாய் தொலைவெல்லை

இருந்தும் இறந்தேன் வழியில்லை.

சுயநலம் தானிங்கு வாழ்கிறது-ஐயோ

பொதுநலம் வீணிங்கு சாகிறது.

(வானம்)

ஊருள் மரங்கள் ஒழிந்தது-கூடும்

கூரைகள் காந்தம் செறிந்தது..

நாடுள் வளங்கள் நலிந்தது.

காடுகள் கழிந்தும் கரைந்தது.

இயற்கை உன்னினம் பெருக்கியது-பாவச்

செயற்கை மண்ணினம் விரட்டியது.

(வானம்)

சிந்திய தானியம் யாருக்கோ-வீணே

சிதறித் தானே கிடக்குதிங்கே.

முந்திய காலம் போனதெங்கே!

அந்திய கோலம் ஆனதிங்கே.

சின்னச் சிட்டே பாடுவதேப்போ-கூடி

என்னைச் சேர்ந்து பாடுவதேப்போ

கொ.பெ.பி.அய்யா.